امروز، ارزش آدم‌ها را با تعداد دنبال‌کننده‌ها، لایک‌ها و بازدیدها می‌سنجند. انگار هرچه عددها بزرگ‌تر باشد، انسان ارزشمندتر است. اما قرآن، معیار دیگری برای ارزش انسان معرفی می‌کند.

درباره حضرت مریم(س)، خداوند می‌فرماید:

«إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفَاكِ عَلَىٰ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ»

«ای مریم! خداوند تو را برگزید، پاکیزه ساخت و بر زنان جهان برتری داد.»

در این آیه، هیچ سخنی از شهرت، محبوبیت یا تشویق مردم نیست. خداوند، مریم را به خاطر ایمان، پاکی، شخصیت و شایستگی‌هایش برگزید؛ نه به خاطر اینکه مردم او را تحسین می‌کردند.

این، همان معیاری است که امروز هم باید به یاد داشته باشیم؛ مخصوصاً دختران این سرزمین.

ارزش یک دختر، به تعداد لایک‌هایش نیست؛ به علمی است که می‌آموزد، به مهارتی که کسب می‌کند، به ورزشی که با تلاش در آن می‌درخشد، به هنری که خلق می‌کند، به اخلاقی که از خود نشان می‌دهد و به اثری که در زندگی دیگران می‌گذارد.

دختری که در آزمایشگاه، کلاس درس، میدان ورزش، عرصه هنر، فعالیت‌های اجتماعی یا مسیر معنویت، با تلاش و پشتکار قله‌های موفقیت را فتح می‌کند، ممکن است میلیون‌ها دنبال‌کننده نداشته باشد؛ اما از نگاه خدا، ارزش انسان با این عددها سنجیده نمی‌شود.

شبکه‌های اجتماعی می‌توانند مشهور بسازند؛ اما شخصیت نمی‌سازند. لایک‌ها می‌آیند و می‌روند، اما دانش، تقوا، اخلاق، خدمت و موفقیت‌های واقعی، سرمایه‌هایی هستند که ماندگارند.

حضرت مریم(س) به ما یاد می‌دهد که برگزیده شدن، نتیجه ظاهر و شهرت نیست؛ نتیجه شایستگی است. خداوند انسان‌ها را با معیارهایی انتخاب می‌کند که گاهی هیچ ارتباطی با قضاوت‌های مردم ندارد.

شاید وقت آن رسیده باشد که به جای مسابقه برای بیشتر دیده شدن، در مسابقه برای بهتر شدن شرکت کنیم؛ زیرا در منطق قرآن، ارزش انسان را نه تعداد دنبال‌کننده‌ها، بلکه ایمان، پاکی، تلاش و اثرگذاری او تعیین می‌کند.