یکی از بزرگترین سؤالهای انسان این است: اگر در مسیر حق باشیم، آیا خدا واقعاً ما را یاری میکند؟
قرآن پاسخ این سؤال را با یک وعده قاطع میدهد؛ وعدهای که هیچ تردیدی در آن نیست:
«وَلَيَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ»
«قطعاً خداوند کسانی را که او را یاری کنند، یاری خواهد کرد؛ همانا خداوند نیرومند و شکستناپذیر است.»
شاید در نگاه اول این سؤال پیش بیاید که مگر خدا به کمک ما نیاز دارد؟ مگر میشود انسان، خدا را یاری کند؟
منظور قرآن، یاری کردن دین خدا، راه خدا و ارزشهای الهی است. هرکس برای گسترش عدالت، دفاع از حقیقت، مبارزه با ظلم، خدمت به مردم، ترویج اخلاق و زنده نگه داشتن ارزشهای الهی تلاش کند، در حقیقت خدا را یاری کرده است.
زیبایی این آیه در این است که خداوند نمیگوید «شاید» شما را کمک کنم؛ بلکه با تأکید میفرماید: «وَلَيَنْصُرَنَّ»؛ یعنی بدون تردید و حتماً.
البته این وعده به معنای آن نیست که مسیر حق همیشه آسان و بدون سختی خواهد بود. تاریخ پیامبران و صالحان نشان میدهد که آنان نیز با فشار، تهدید و مشکلات فراوان روبهرو بودند. اما سرانجام، عزت و پیروزی از آنِ کسانی شد که بر راه حق ایستادند.
امروز هم نصرت خدا فقط در میدان جنگ معنا پیدا نمیکند. معلمی که با اخلاص آموزش میدهد، پزشکی که برای رضای خدا خدمت میکند، خبرنگاری که حقیقت را تحریف نمیکند، تاجری که امانتدار است و هر انسانی که برای زنده ماندن حق تلاش میکند، در مسیر یاری دین خدا قدم برمیدارد.
و خدا وعده داده است که چنین انسانهایی را تنها نخواهد گذاشت.
آیه با دو نام الهی پایان مییابد: «إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ»؛ یعنی خدا هم قدرت مطلق دارد و هم شکستناپذیر است. پس اگر پشتوانه انسان، چنین خدایی باشد، هیچ قدرتی نمیتواند سرنوشت نهایی او را تعیین کند.
گاهی همه چیز علیه انسان به نظر میرسد؛ اما این آیه یادآوری میکند که اگر تو در جبهه حق بایستی، تنها نیستی؛ زیرا خداوند، یاریکننده یاریدهندگان راه خود است.
