پس از تأسیس رژیم صهیونیستی در سرزمینهای فلسطین، این رژیم خود را در محیطی منطقهای میدید که بخش عمده کشورهای پیرامون آن با موجودیتش شدیدا مخالف بودند و آن را تهدیدی برای امنیت و ثبات منطقه میدانستند. در چنین شرایطی، رژیم صهیونیستی برای تثبیت جایگاه خود ناگزیر به اتکا بر حمایت قدرتهای غربی، بهویژه ایالات متحده و بریتانیا، شد. همزمان، مناقشات و درگیریهای ناشی از شکلگیری این رژیم موجب شد حمایت از آن در بسیاری از جوامع با مخالفت و اعتراض جدی و شدید همراه باشد.
در همین مقطع، رهبران آیین خودساخته بهاییت رویکردی متفاوت اتخاذ کردند. شوقی افندی، رهبر بهاییان، در پیام نوروزی خود تشکیل دولت اسرائیل را رخدادی مهم دانسته و آن را در چارچوب تحقق وعدههای الهی تفسیر کرد. این موضعگیری در شرایطی صورت گرفت که مراکز اصلی اداری و مذهبی بهاییان در شهر حیفا و دیگر مناطق تحت کنترل اسرائیل قرار داشت.
در سالهای بعد، روابط میان بهاییان و رژیم صهیونیستی با امتیازاتی نظیر معافیت برخی موقوفات بهایی از مالیات و آزادی برگزاری مراسم مذهبی این جامعه همراه شد. این تحولات سبب شد و همگرایی و همکاری زیادی میان طرفین ایجاد شد.
بهاییان و صهیونیستها پیش از آن، در مقاطع مختلف تاریخی تجربه محدودیتها، مهاجرتها و پراکندگی جغرافیایی را پشت سر گذاشته بودند. با استقرار مراکز جهانی بهایی در سرزمین فلسطین اشغالی، این پیوند وارد مرحله جدیدی شد. بعدا همسر شوقی افندی، در توصیف روابط میان بهاییان و رژیم صهیونیستی گفت: «آینده ما و اسرائیل همچون حلقههای زنجیر به هم پیوسته است.»