ایران اینترنشنال را نمیتوان صرفاً یک شبکه خبری دانست؛ وقتی به خط خبری، نوع روایتها و جهتگیریهای آن نگاه میکنیم، این پرسش جدی مطرح میشود که این رسانه در خدمت کدام پروژه سیاسی فعالیت میکند؟
ایران اینترنشنال بخشی از یک پروژه رسانهای بزرگتر است؛ پروژهای که با حمایت مالی و سیاسی بازیگران خارجی، از جمله آمریکا، اسرائیل و عربستان سعودی، تلاش میکند افکار عمومی ایران را تحت تأثیر قرار دهد.
هدف فقط تغییر یک نگرش یا مخالفت با یک سیاست نیست؛ مسئله عمیقتر است: تضعیف انسجام ملی، تشدید شکافهای قومی و اجتماعی و تبدیل اختلافات داخلی به گسلهایی که میتوانند یک جامعه را از درون فرسوده کنند.
در چنین جنگی، توپ و تانک در کار نیست؛ سلاح اصلی، روایت است.
ساختن بیاعتمادی، بزرگنمایی شکافها و القای این تصور که جامعه ایران چیزی جز مجموعهای از تضادهای حلنشدنی نیست، میتواند مقدمهای برای هدفی بزرگتر باشد: تکهتکه کردن ایران، هم در ذهن مردم و هم در جغرافیای کشور.
اینجاست که باید رسانه را فقط از روی آنچه میگوید قضاوت نکرد؛ گاهی مهمتر از «خبر»، باید دید چه کسی از این روایت سود میبرد و این روایت قرار است جامعه را به کجا برساند؟
جنگ امروز، پیش از آنکه بر سر مرزهای ایران باشد، بر سر ذهن و هویت ایرانیان است.
