برای دههها، بسیاری از ملتها زخم قدرتطلبی آمریکا را بر تن خود حمل کردند؛ از خاکستر هیروشیما و ناکازاکی تا جنگلهای سوخته ویتنام، از خیابانهای بغداد تا کوهستانهای افغانستان. ملتهای بسیاری قربانی جنگها، تحریمها، اشغالگریها و تجاوزاتی شدند که با نام آزادی آغاز شد اما با ویرانی و خونریزی پایان یافت.
در چنین تاریخی، پاسخهای نظامی ایران به آمریکا برای بسیاری از ملتهای جهان، تنها یک واکنش نظامی نبود؛ بلکه یادآور بغض فروخورده سالها مقاومت در برابر یکجانبهگرایی و زورگویی بود. گویی صدای ملتهایی بود که دههها زیر فشار قدرتهای بزرگ قرار داشتند و آرزو داشتند روزی کسی در برابر این سلطهطلبی بایستد.
ایران نشان داد که عصر حملههای بیهزینه و تهدیدهای بدون پاسخ به پایان رسیده است.