دروغ هرچه بزرگتر باشد، باور کردنش راحتتر است. گویا این اندیشه شیطانی سرلوحه اقدامات و گزارشات رهبران فرقه بهائیت نیز قرار دارد. بهاییان ادعا دارند که پس از مسیحیت، دومین دینی هستند که در جهان پراکنده شده است؛ اما هیچوقت حاضر به انتشار آمار دقیق پیروانشان نبودهاند. در حالی که تشکیلات بهائیت همهساله آمار دقیقی از پیروان خود جمعآوری میکند و طرفدارانش را با نام و اطلاعات جزئی میشناسد.
این حقیقت دارد که بهاییان با پرداخت پولهای هنگفت، هزاران مرکز و محفل را در اقصی نقاط دنیا افتتاح کردهاند؛ اما علیرغم این پولپاشیها، همچنان هیچ خبری از تمایل مردم به سوی این آیین خودساخته نیست.
حتی فعالیت گستردهشان در کشور هزار فرقه، هندوستان، نیز ناموفق بوده و از جمعیت میلیاردی هندیها فقط توانستهاند حدود ۱۰ هزار نفر را به سوی خود جذب کنند. چرا که اگر این تبلیغات و هزینهها راه به جایی برده بود، بدون شک رهبران تشکیلات با انتشار آمار افزایش پیروان خود جشن میگرفتند و گوش جهان را کر میکردند.
تشویق پیروان به مهاجرت و سرمایهگذاری در کشورهای فقیر، یکی دیگر از حقههای تشکیلات برای تبلیغ بهائیت است. راههایی که اگرچه شکست خوردهاند، اما به کمک بوقهای بزرگ رسانهای دنیا تحسین و حمایت میشوند.